رباعی شمارهٔ ۹۰۰

برداشت: به سر قبر محبوبم رفتم، و دیدم که از بدنش بویی مانند گلزار به مشام می‌رسد، گویی خود او نیز از گلزار پر از گل است.

برداشت: در دل خاک فریاد زدم ای خاک، از تو درخواست دارم که آن دوست وفادارم را به خوبی نگه‌داری.