رباعی شمارهٔ ۸۹۵

در این شعر، شاعر به وفای عاشقانه و وفاداری به عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید به ظواهر و دیدگاه‌های سطحی فکر کرد. او از شنونده می‌خواهد که به دل او گوش دهد و تأکید می‌کند که از عمق عشق و احساسات چیز زیادی نمی‌داند. در واقع، شاعر به عمق و پیچیدگی عشق و وابستگی آن اشاره می‌کند و تأکید می‌ورزد که باید به حقیقت‌ها توجه کرد.