رباعی شمارهٔ ۸۹۳

در این بیت، شاعر می‌گوید که با زرد شدن خورشید بر دیوار، او نیز از غم یار خود زرد می‌شود. گاه این غم ناشی از دوری یار است و گاه از عدم دیدار او. شاعر از خداوند خواسته که اگر وضع این‌چنینی ادامه پیدا کند، به او کمک کند.