غزل شمارهٔ ۴۱۱

برداشت: عجب است که ای ساقی، جان من چه بلایی به سر مطرب ما آمده است. به هر حال، وقتی می‌نوشد، صدای او را کدام کس می‌زند.

برداشت: او به خاطر نیکی و بدی‌هایی که از دیگران می‌بیند، از مسیر خود منحرف نمی‌شود و همه چیز را با صدای مطرب و موسیقی درک می‌کند.

برداشت: با شوق و خوشحالی، دست به ساز می‌زنند و بدون نواختن ساز، عطر و جاذبه‌ی آن مجلس به فضایی دیگر منتقل نمی‌شود.

برداشت: ببخشید، اما به نظر می‌رسد که کلمات درخواستی شما به شکل واضحی قابل فهم نیستند. آیا می‌توانید متن یا بیت دیگری را ارائه دهید تا کمک کنم؟

برداشت: به کم‌تر سخن بگو و خاموشی پیشه کن، زیرا این همه مشکلات و رنج‌ها را معشوقه زیبا قدرتمند می‌تواند حل کند.