رباعی شمارهٔ ۸۸۵

این شعر به انسان توصیه می‌کند که با شجاعت و اراده به سوی اهدافش حرکت کند و با نگاهی عمیق به درون خود برود. اشاره می‌کند که زمان برای اقدام مناسب است و در عین حال مکان یا موقعیت خاصی برای تعالی وجود ندارد. به نوعی، یادآور می‌شود که باید به سمت بالا رفت و فراتر از مرزبندی‌ها و محدودیت‌ها نگاه کرد.