رباعی شمارهٔ ۸۸۴

در این شعر، شاعر به ما یادآوری می‌کند که در زندگی سعی نکنیم فراتر از جایگاه خود بروند و از خوشی‌های ساده و طبیعی غافل نشویم. او همچنین می‌گوید که در دوست داشتن دیگران و وابستگی به آن‌ها باید محتاط باشیم، زیرا عشق و دوستی واقعی از هزاران چیز مادی و ظاهری ارزشمندتر است. به طور کلی، شعر بر اهمیت آگاهی و آرامش در وجود اشاره دارد.