رباعی شمارهٔ ۸۷۴

در این ابیات، شاعر به تشبیه و تمثیل می‌پردازد. او از «سماع آسمان» و «سماع مرغ جان» صحبت می‌کند که به نوعی به ارتباط معنوی و روحانی اشاره دارد. اما در نهایت به این نکته می‌رسد که تجربه و حضور واقعی، چیزی متفاوت است که به مانند نماز به پیروی از پیامبر نیاز دارد. این بیانگر اهمیت ارتباط روحانی واقعی و پیروی از آموزه‌های دینی است.