رباعی شمارهٔ ۸۷۳

این شعر به فردی اشاره می‌کند که باید خود را از عشق دور کند و به زهد و بی‌توجهی روی بیاورد. با این حال، چشمان او نمی‌توانند از دیدن معشوق غافل شوند و در هر حال، عشق او بر زندگی‌اش چیره شده است. در واقع، شاعر به تضاد بین اراده و احساسات اشاره می‌کند.