رباعی شمارهٔ ۸۶۹

در این اشعار، شاعر به یک عشق نامطلوب اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که ننگ و عیب خود را بر او نریزد. او همچنین به احساس درد و رنج اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که او را در این درد شریک نکند. شاعر در نهایت به نوعی از خطر و آسیب‌دیدگی اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به او آسیب نزند.