رباعی شمارهٔ ۸۶۴

این شعر بیانگر این است که اگر آدمی بتواند نفس خود را کنترل و محکوم کند، به علم و دانش تمام انبیاء دست خواهد یافت. همچنین، درک عمیق از حقیقتی که جهان به دنبالش است، در ذهن و فهم او شکل خواهد گرفت.