رباعی شمارهٔ ۸۶۰

در این چهار بیت، شاعر به اهمیت اتحاد و وفاداری میان دوستان اشاره می‌کند و خواستار پرهیز از جدایی و بی‌وفایی است. او از یاران می‌خواهد که به یکدیگر وفادار باشند و به خاطر هوس یا وسوسه‌های گذرا از هم دور نشوند. پیام اصلی، دعوت به همبستگی و رعایت اصول دوستی است.