رباعی شمارهٔ ۸۵۹

شاعر در این شعر بیان می‌کند که وقتی به یاد محبوبش می‌افتد، قلبش به تپش می‌افتد و اشک از چشمانش می‌ریزد. هر بار که خبری از دوست به او می‌رسد، دلش بی‌تاب و ناراحت می‌شود. به طور کلی، احساسات عمیق عشق و longing را توصیف می‌کند.