رباعی شمارهٔ ۸۴۹

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس حق ندارد بر حقایق یا گذشته دیگران صحبت کند و اندیشه‌های آنها برایش مهم نیست. او همچنین اشاره می‌کند که برخی افراد ممکن است در ظاهر معصوم و محترم به نظر برسند، اما در واقعیت، ترسی از آتش و آب (خطرات) ندارند و به راحتی در مورد دیگران نظر می‌دهند.