هر شب که دل سپهر گلشن گردد
عالم همه ساکن چو دل من گردد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر بیان میکند که هر شب که آسمان زیبا میشود، جهان به آرامش میرسد و دل او نیز در این سکوت غرق میشود. او با صدای آههایش تلاش میکند احساسات درونیاش را بروز دهد، و این آهها باعث میشود که دلش همچون آیینهای روشن گردد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
صد آه برآورم ز آیینهٔ دل
آیینهٔ دل ز آه روشن گردد