رباعی شمارهٔ ۸۴۰

این شعر بیانگر تضاد عمیقی است بین احساسات و واقعیت‌های خشن. شاعر از دلی پر از محبت و آرزو برای محبوب صحبت می‌کند، در حالی که محبوب از خشونت و جنگ سخن می‌گوید. خونریزی‌ای که در اثر چنگ زدن به شمشیر به وجود می‌آید، نشان‌دهنده درد و رنجی است که در این روابط وجود دارد. به‌طوری‌که شاعر می‌خواهد بداند چرا محبوب، با وجود این همه درد، دستش را به خون او آلوده می‌کند.