رباعی شمارهٔ ۸۳۵

این ابیات بیانگر این نکته هستند که نی (استعاره از عشق یا زندگی) همچنان سیراب و پر از شوق و اتصال به عشق خواهد بود. حتی با وجود اینکه ماهی‌ها از آب روان و عاشقان از جان جهان سیر نمی‌شوند، این نشان‌دهنده عمق و بی‌پایانی عشق و حیات است. به عبارت دیگر، سیر شدن در اینجا غیرممکن به نظر می‌رسد، زیرا عشق و زندگی همیشه تازه و زنده هستند.