من بندهٔ یاری که ملالش نبود
کانرا که ملالست وصالش نبود
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر به بیان حالت عاشقانه خود میپردازد. او میگوید که او در عشقش ملالی ندارد و کسی که در عشق به وصال نرسیده، نیز این احساس را ندارد. همچنین اشاره میکند که وصال (پیوند و نزدیکی) را نمیتوان تنها در خیال جستجو کرد و تا زمانی که عشق وجود نداشته باشد، آبی که از خیال برمیخیزد، تیره و بیمعنا خواهد بود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گوئیکه خیالست و ترا نیست وصال
تا تیره بود آب خیالش نبود