رباعی شمارهٔ ۸۲۰

این بیت شاعرانه به توصیف زیبایی و جذابیت می‌پردازد. شاعر می‌گوید وقتی که چهره‌ای زیبا مانند مهتاب جلوه کند، بسیاری از افراد (پردۀ نشینان) ممکن است گمراه و گم‌نشین شوند. همچنین اشاره می‌شود که اگر یوسف (نماد زیبایی و جذابیت) به چاه زنخدانش نگاه کند، به همان چاه می‌افتد و این نشان‌دهنده شدت جذابیت یا خطراتی است که از زیبایی ناشی می‌شود.