رباعی شمارهٔ ۸۱۳

این شعر بیانگر این است که افرادی که به حقیقت و معنای واقعی آگاه هستند، اغلب از دید افرادی که برداشت سطحی دارند پنهان می‌مانند. جالبتر آنکه کسانی که به حقایق پی می‌برند، ممکن است به عنوان مؤمن شناخته شوند در حالی که دیگران آن‌ها را کافر یا نادان می‌دانند.