رباعی شمارهٔ ۸۱۲

در این اشعار، شاعر از عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که خود را به عشق سپرده و به آنی عشق را بزرگ می‌دارد. او می‌گوید که با هر لحظه، عشق در وجود او جاری است و به این ترتیب، عشق را در زندگی‌اش زنده نگه می‌دارد.