رباعی شمارهٔ ۸۰۸

این شعر به توصیف حالت عاشقانه و گرفتار شدن در عشق می‌پردازد. شاعر از آمدن شخصی دیگر خبر می‌دهد که باعث بیدل و نگرانیش شده است. او از بند و زنجیر عشق می‌گوید و به کمند جدیدی که بر گردن او افتاده است اشاره می‌کند. در کل، ابراز احساسات عمیق و وابستگی به معشوق در این سطور بارز است.