لبهای تو آنگه که با ستیز بود
در هر دو جهان از تو شکرریز بود
دربارهٔ این سروده
در این چند بیت، شاعر به زیبایی و تأثیر لبهای محبوبش اشاره میکند و میگوید که در هر دو جهان از محبت او پر شده است. همچنین تاکید میکند که اگر در دل خود هم به عشق او دچار تنگنا باشد، باید بداند که شمس تبریز، محبوب واقعی اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر در دل تنگ خود تو ماهی بینی
از من بشنو که شمس تبریز بود