کی باشد کین نبش بنوش تو رسد
زهرم به لب شکرفروش تو رسد
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به مفهومی عمیق اشاره دارد. او به شخصی که شبیه کیمیاگر و بینهایت است، میگوید که در زمانی مناسب، چیزهای ارزشمند و شیرین (شکر) به او خواهد رسید. همچنین به این نکته اشاره میکند که این شخص، با وجود خامی و ناپختگیاش، میتواند به جوش و خروش بیفتد و به بالاترین درجات برسد. در واقع، مضمون اصلی شعر به امید و ارزش وجودی انسانها و تواناییهای نهفته آنها اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زیرا که تو کیمیای بیپایانی
ای خوش خامی که او بجوش تو رسد