رباعی شمارهٔ ۷۹۹

برداشت: کسی که قادر به درک زیبایی‌های باغ و چمن است، باید وجودی همچون چشم‌هایی داشته باشد که بتواند جلال سرو و عطر سمن را ببیند و احساس کند.

برداشت: کسی که دلش پر از درد و اندوه است، باید نشانه‌ای از آن را به نمایش بگذارد تا دیگران هم بتوانند احساس او را درک کنند و بفهمند که سوختن و رنج کشیدن چه حسی دارد.