رباعی شمارهٔ ۷۹۵

برداشت: گفتم که نمی‌توان جان را از تن جدا کرد؛ او پاسخ داد که نمی‌توان نشانی از جان بدون تن یافت.

برداشت: در این بیت، شخصی به دیگری می‌گوید که تو همچون دریا پر از نیکی و مهربانی هستی. اما طرف مقابل پاسخ می‌دهد که باید سکوت کنی؛ چرا که مثل سنگ، نمی‌توان از دریا انتظار رایگان بودن و برکت داشتن داشت. یعنی باید بپذیریم که چیزی ارزشمند و بزرگ، هزینه‌ای دارد و به آسانی به دست نمی‌آید.