رباعی شمارهٔ ۷۹۴

در این بیت شاعر از محبوب خود می‌گوید که از او ناراحت شده است. شاعر حسرت می‌خورد که چرا محبوبش این چنین به شعر او آسیب می‌زند و از او می‌پرسد که چرا می‌خواهد شعر او را خراب کند. محبوب در جواب می‌گوید که به کدام شعر دیگر می‌تواند پناه ببرد و در واقع هیچ جای دیگری برای پنهان شدن ندارد.