رباعی شمارهٔ ۷۹۱

این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد، و شاعر می‌گوید که هیچ کس مانند آن معشوق به جنگ و تلاش نمی‌پردازد و در جستجوی وصال او نیست. حتی اگر کسی مانند یعقوب به یوسفش نگاه کند، نمی‌تواند بویی از زیبایی او بگیرد. به عبارت دیگر، زیبایی معشوق فراتر از آن است که کسی به آن دست یابد.