رباعی شمارهٔ ۷۸۷

در این ابیات، شاعر به اهمیت و تاثیر گرما و سرما در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر ما همه مثل تنور داغ باشیم، ناگهان چیزی می‌تواند ما را گرم کند. همچنین وقتی وعده گرما داده می‌شود، ممکن است سردی در کار باشد و سرما تنها محدود به زمستان نیست. به طور کلی، شاعر به تضاد احساسات و وضعیت‌های مختلف در زندگی پرداخته است.