کامل صفتی راه فنا میپیمود
چون باد گذر کرد ز دریای وجود
دربارهٔ این سروده
این بیتها بیانگر سیر و سفر وجودی انسان هستند. شخصی در جستجوی کمال و فنا در راه حقیقت میباشد و به گونهای سریع و یکنواخت از دریای وجود عبور میکند. تنها نشانهای که از هستیاش باقی میماند، مویی است که نماد فقر و عدم است و به نوعی او را در دام فقر و وابستگیهای دنیوی میاندازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
یک موی ز هست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنار نمود