رباعی شمارهٔ ۷۶۲

این چهار بیت بیان می‌کند که عشق واقعی با سختی‌ها و بلاها همراه است و عاشق واقعی کسی است که از این بلاها دوری نمی‌کند. در واقع، کسی که عاشق است، باید شجاع باشد و در مواجهه با مشکلات، از عشق خود فرار نکند. عشق به حدی عمیق است که حتی اگر جان را به خطر بیندازد، عاشق باید با آن روبه‌رو شود.