رباعی شمارهٔ ۷۵۶

این چهار بیت از شعر نشان‌دهنده اهمیت عشق و محبت به خداوند و پیامبر (ص) است. شاعر می‌گوید هر دلی که در آن عشق و محبت به تو (خدا یا پیامبر) وجود نداشته باشد، در واقع کافر است و ایمان ندارد. همچنین، اگر شهری دارای عظمت و هیبت سلطان نباشد، حتی اگر به ظاهر سالم باشد، در باطن ویران است. در کل، شاعر به ارتباط عمیق با معانی عشق و ایمان اشاره می‌کند.