رباعی شمارهٔ ۷۵۴

این بیت شعر به توصیف موجودی می‌پردازد که نه طاووس زیبایی است که به زیبایی‌اش نگاه کنند، نه سیمرغی که نامش را در الوهیت ذکر کنند و نه شهبازی که دیگران از شکارش صحبت کنند. در نهایت، شاعر از عدم شناخت و ارزش واقعی این موجود سوال می‌کند و می‌خواهد بداند که او چه موجودی است و چرا مورد توجه قرار گرفته است.