رباعی شمارهٔ ۷۴۷

در این اشعار، شاعر به زیبایی و دلنشینی گفتار شیرین اشاره می‌کند که در دل او جا دارد و بر خسرو نیز تأثیرگذار است. این ارتباط گاه باعث می‌شود شاعر احساس شتاب و تندی کند و گاه آرامش را تجربه کند، نشان‌دهنده‌ی تغییرات احساسی ناشی از این عشق است.