شاهیست که تو هرچه بپوشی داند
بیکام و زبان گر بخروشی داند
این شعر درباره شاهی است که از نیات و خواستههای افراد آگاه است و نیازی به صحبت کردن ندارد. شاعر خود را به عنوان کسی معرفی میکند که قدرت سکوت را درک میکند و به آن ارج مینهد. در واقع، او به ارزش خاموشی و عدم بیان احساسات اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
شاهیست که تو هرچه بپوشی داند
بیکام و زبان گر بخروشی داند
هر کس هوس سخن فروشی داند
من بندهٔ آنم که خموشی داند