رباعی شمارهٔ ۷۳۰

در این ابیات، شاعر به وضعیت مستان (مست‌ها) و محتسب (نظارت‌کننده بر اخلاق) اشاره می‌کند. محتسب که باید نظم و انضباط را حفظ کند، خود در حال مستی است و این موضوع نشان‌دهنده فساد و بی‌نظمی در جامعه است. شاعر از مردم شهر می‌پرسد که اگر واقعاً مردانگی دارند، چرا به مستان ظلم می‌کنند و آنها را تحت فشار قرار می‌دهند. به طور کلی، شعر انتقادی به وضعیت اجتماعی و اخلاقی جامعه دارد.