رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۲۶

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزد

در مالش عنبر آستین‌ها برزد

۲

مشکش گفتم از این سخن تاب آورد

در هم شد و خویشتن زمین‌ها برزد

بازگشت به سروده‌های مولانا