رباعی شمارهٔ ۷۲۵

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت موهای معشوق اشاره می‌کند که مانند لعل (سنگ قیمتی) و شکر است و جان بندگان را به خود جذب می‌کند. او می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند از دست زیبایی‌های معشوق رهایی یابد و حتی کسانی که دچار عشق و افتادگی شده‌اند، در پی او خواهند بود.