زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید
از بهر لب چون شکر خود بگزید
این ابیات اشاره به زیبایی و خوشطعمی لبان معشوق دارد که به نوعی مانند شکر هستند. شاعر میگوید به خاطر این زیبایی، دیگر جذبهای ندارد و لبان معشوق آنقدر شیرین و مینوشند که خود آنها نیز مست و شیدا شدهاند. در واقع، لبهای معشوق نه تنها به خود زیبایی میبخشند، بلکه دیگران را نیز تحت تأثیر قرار میدهند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید
از بهر لب چون شکر خود بگزید
وان نی ز تو از بسکه می لب نوشید
هم بر لب تو مست شد و بخروشید