رباعی شمارهٔ ۷۱۵

در این شعر، شاعر به بیان احساسات درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. او تأکید می‌کند که در چنین روزهایی باید شکرگزار عشق بود، حتی اگر درد و سختی وجود داشته باشد. همچنین، اشاره به این دارد که در راه عشق و عاشقی، نمی‌توان از ویژگی‌های خوب دیگران غافل شد و باید قدردان آنها بود.