رباعی شمارهٔ ۷۰۸

در این بیت اشاره به یک شخصیت ویژه به نام یوسف است که به نظر می‌رسد دوباره به دنیا آمده است. افرادی که به مذهب تناسخ اعتقاد دارند، به او توجه کرده و سوگند می‌خورند که او همان یوسف دوم است که بازگشته.