رباعی شمارهٔ ۷۰۴

برداشت: در اینجا بیان شده که در باغ به خاطر سلامتی او، با شکر، شادی و خوشحالی حاصل از وجودش را نشان می‌دهند و بر روی شکوفه‌ها نشانه‌هایی از این شادی قرار می‌دهند.

برداشت: آن سرو خوش‌قد و قامت در میان چمن، خود را بزرگ می‌دید و با زیبایی‌اش برمی‌خاست، در حالی که گل‌ها با شادی و سرزندگی، به گونه‌ای می‌لرزهیدند که گویا قیامتی بر پا شده است.