دو کون خیال خانهای بیش نبود
وامد شد ما بهانهای بیش نبود
دربارهٔ این سروده
این بیتها به نوعی احساس ناامیدی و بیمعنایی زندگی را بیان میکنند. شاعر میگوید که زندگی و آرزوها بیشتر شبیه یک خیال یا توهم هستند و داستانهایی که از زندگی میشنویم، فقط بهانهای برای ادامه دادن هستند و در واقع عملاً هیچ معنا یا حقیقتی ندارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عمریست که قصهای ز جان میشنوی
قصه چه کنم فسانهای بیش نبود