دوش آن بت من همچو مه گردون بود
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود
دربارهٔ این سروده
در این چند بیت شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند، و او را به صورت ماهی در دنیای گردون تشبیه میکند. همچنین بیان میکند که این زیبایی فراتر از آفتاب است و به نوعی در دایره خیال او نمیگنجد. شاعر میداند که این زیبایی خوب است، اما نمیداند که چه خاصیتی دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود