رباعی شمارهٔ ۶۸۳

برداشت: ای دل، در شامگاه وقتی که صبح را دیدی، عاشق واقعی و نیکوکار را مشاهده کردی.

برداشت: فریاد زنی که من به شدت درد می‌کشم. تو هم فریاد نزن، چون من مثل چوب سوخته‌ای هستم که کسی به حالش نمی‌نگرد.