در کام دل آنچه بود نفسم همه راند
هرگز نفسی نامه شرم نه بخواند
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر احساساتی عمیق از دلشکستگی و ناامیدی هستند. شاعر از ناکامیهای خود و اینکه چگونه نفس یا جان او را به این وضعیت دچار کرده است، سخن میگوید. او به فضل و کرم الهی اشاره میکند و در انتها احساس میکند که جز فضل الهی چیزی برایش نمانده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نفس بد من مرا بدین روز نشاند
من ماندم و فضل تو دگر هیچ نماند