رباعی شمارهٔ ۶۶۶

این ابیات بیانگر احساسی عمیق از عشق و وابستگی هستند. شاعر می‌گوید که هر کسی که قلبی داشته باشد، بدون محبت معشوقش، زندگی‌اش دشوار می‌شود. همچنین اشاره می‌کند به زیبایی و پیچیدگی‌های عشق، به طوری که کسی که عاشق است، دیگر نمی‌تواند عاقل بماند.