رباعی شمارهٔ ۶۵۸

در این شعر، شاعر از ورود به باغ و زیبایی‌های آن صحبت می‌کند. او به تماشاگری که با لباس سبز آمده اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به دکان گل‌فروشان نگاه کند. همچنین، گل‌ها به بلبلان می‌خندند و از آنها می‌خواهند که ساکت شوند و به سکوت بپردازند. این شعر به زیبایی طبیعت و حس شادی در آن اشاره دارد.