خورشید که باشد که بروی تو رسد
یا باد سبک سر که به موی تو رسد
دربارهٔ این سروده
این شعر به تضاد و زیبایی عشق اشاره دارد. خورشید و باد نمادهایی هستند که به زیبایی و جذابیت محبوب نزدیک میشوند. عقل، که معمولاً نمایانگر خرد و درک است، زمانی که در برابر عشق و زیبایی محبوب قرار میگیرد، دچار حیرت و جنون میشود. در کل، این اشعار نشاندهنده تأثیر عمیق عشق بر عقل و وجود انسان است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عقلی که کند خواجه گهی شهر وجود
دیوانه شود چون سر کوی تو رسد