حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد
خود چیست به جز عشق که آنرا نگرد
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر این است که عشق حقیقی از اهمیت بالایی برخوردار است و نمیتوان به سادگی از آن دل کند. عشق اساس وجود انسان است و حتی در سختترین روزها، همچنان جایگاه خود را حفظ میکند. شاعر به این موضوع اشاره میکند که اگر عشق رها شود، او از زندگی و وجود خود بیزار میشود. در حقیقت، عشق، جان انسان را شکل میدهد و بدون آن زندگی معنایی نخواهد داشت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بیزار شوم ز چشم در روز اجل
گر عشق رها کند که جانرا نگرد