چون دیده برفت توتیای تو چه سود
چون دل همه گشت خون وفای تو چه سود
دربارهٔ این سروده
این اشعار بیانگر ناچاری و بیفایده بودن احساسات و یادآوریهای خوب در زمانی است که عشق و وفا از بین رفتهاند. اگر عشق خاصی دیگر وجود نداشته باشد، حتی زیباترین سخنان و احساسات نیز دردی را درمان نمیکنند و تنها یادآور درد و غم خواهند بود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون جان و جگر سوخت تمام از غم تو
آنگاه سخنان جانفزای تو چه سود